Żeby stworzyć coś poruszającego, nie trzeba używać wyszukanych słów ani zawiłych metafor.

Mając codziennie do pracy na 10.00, marzę o tym, żeby wstać o 7.00 rano i przeżyć cudownie niespieszny poranek. Włączyć energetyzującą muzykę, przygotować się do wyjścia, zjeść śniadanie, napić się kawy i pójść spokojnie na autobus. Do dziś mi się to nie zdarzyło.

tru, tru :P

music is the power

Najpierw pomyślałam "e, takie se", a teraz nie mogę przestać tego słuchać...

ha!

Za oknem...

A u mnie w domu...

jak przygoda, to tylko w Warszawie, w Warszawie

 Centrum nauki "Kopernik"

Muzeum Powstania Warszawskiego

 Metro!

 A do tego filmy i książka:

                                    

Black Swan

Hmmm czy to dlatego, że najpierw oglądałam parodię z Jimem Carreyem? Czy dlatego, że mój wielki ekran był tylko ekranem komputerowym? Czy może właśnie dlatego, że nasłuchałam się mnóstwo zachwytów na temat tego filmu, nie zrobił na mnie aż tak dużego wrażenia. Chociaż nie powiem, przemiana w czarnego łabędzia była niesamowita i nie patrzę już tak samo na moją zadrę na palcu...

Przychodzi baba do lekarza z gorączką. Pani w rejestracji kazała jej być przed 13. Ponoć jest trzecia w kolejce. Przed gabinetem czeka już pięć osób. Co chwile przychodzi ktoś nowy. Wszyscy są zapisani na 13. Lekarka się spóźnia. W końcu zaczyna przyjmować. Wchodzi pierwsza osoba. A potem przychodzi pan, że on tylko po skierowanie do szpitala. Zajmuje mu to jakieś pół godziny. A potem następny pan, że on tylko po zaświadczenie dla żony, a następny to nic nie mówi, tylko wchodzi bez pytania. Jest 14. Baba z gorączką kaszle, ludzie się od niej odsuwają. Wraca pierwsza pacjentka, bo zrobiła sobie ekg. Tłum przed gabinetem zaczyna się burzyć, więc lekarka zaczyna wyczytywać nazwiska tych, którzy mają wchodzić. Bada mnóstwo osób, tylko nie babę z gorączką i resztę, która miała być na 13. Tłum wrze. Wpada babka. A czy lekarka czytała już nazwisko na K. Nie czytała. Ale kiedy tylko wychodzi pacjent wpycha się, bo ona miała na 13. Tłum szaleje. Szaleje też matka baby z gorączką, że tu jej biedne dziecko jest umierające, a ludzie tacy bezczelni, że to nie do pomyślenia, co się tu dzieje i takie tam. W końcu ok 15.15 wchodzi do lekarza baba z gorączką. Pyta się, co się dzieje? A tu lekarka ma wszystkich zapisanych na 18.30.
No i jeszcze nowe odkrycie muzyczne:

jestem niedoskonała, ale doskonale sobie z tym radzę

Jakieś 7 miesięcy temu jadę sobie jak zwykle do pracy tramwajem, a tam kanary. Wyciągam więc portfel, żeby pokazać moją sieciówkę, a tam kieszonka, gdzie ją zwykle trzymam, świeci pustkami. Szukam w torebce - nic. Pan z wykrywaczem KKM jeździ po moim portfelu - nic. Oczywiście mnie spisali. Wyruszyłam na poszukiwania zguby. Byłam we wszystkich knajpach i sklepach w centrum, które odwiedzam - nic. Musiałam wyrobić sobie duplikat, zapłacić za niego, iść na Wawrzyńca, błagać o litość i pokryć koszty manipulacyjne. A dwa dni temu napisała do mnie koleżanka, że ma moją kartę, bo znalazła ją w sklepie obok mojego bloku.