Niebo nad T.

Uwielbiam widok z mojego balkonu.

klik

Jeden telefon i już wiadomo, że mimo dzielącej odległości i zdecydowanie obniżonej częstotliwości spotkań, nic się nie zmieniło.

muzyka mojego życia

Strasznie głośno, niesamowicie blisko

Od pierwszej sceny wiedziałam, że mi się spodoba. Nie spodziewałam się tylko, że aż tak bardzo.

Uwielbiam świadomość, że następnego dnia mogę wstać z łóżka wtedy, kiedy będę miała na to ochotę.

Samotność liczb pierwszych

Długo po zakończeniu seansu myślałam o tym filmie. Ale żeby w opisie wyjawiać jedną z największych jego tajemnic to przesada.

Cudze chwalicie, swego nie znacie

A wystarczy po prostu przejść się po okolicy.

i jeszcze słoneczna piosenka

filmowo, książkowo

Niestety w połowie filmu uświadomiłam sobie, że słyszałam już, jak się kończy i to zapewne w jakimś stopniu zepsuło wrażenie. Smutny.

Słyszałam, że dobry. Przyjemny, ale nie wiem, jak długo go zapamiętam.

Zawsze miło jest czytać o podróży swoich marzeń, bo nie wydaje się wtedy tak nierealna. Szczególnie jeśli swoje przygody opisuje "zwykła dziewczyna". Smutny finał znają wszyscy, ale inspiracja pozostaje.

Poza tym w międzyczasie po raz pierwszy Shalom na Szerokiej i poczucie bycia królową życia.

Wyśnione miłości

Piękne zdjęcia. Bardzo plastyczny. Mądry, prawdziwy. I palili tak dużo, że aż sama mam ochotę to zrobić.

Cicho sza

Znowu mam wrażenie, że tuptam sobie dookoła własnej osi. Jak tu zrobić krok do przodu? Jaki zrobić krok do przodu? A może właśnie go robię, tylko tego nie widzę?

W ostatnim czasie

*byłam na pikniku, leżałam w trawie, jadłam naleśniki, zbierałam kwiaty
*dużo kibicowałam
*opiekowałam się domem P. i J. i ich kotami i odkryłam piękno ciszy i spokoju
*siedziałam jak prawdziwy Hutas w parku
*nauczyłam się obsługiwać  program Picasa
*byłam na Jarmarku Świętojańskim
Zdjęcie jedno dzięki uprzejmości M. Reszta na mojej komórce. Nie umiem ich zgrać.